دشت‌های جنوب جولانگاه قاچاق‌چیان و قربانگاه‌حیوانات نادر و پرندگان مهاجر

قاچاق حیوانات نادر و گونه‌های کمیاب جانوری و قاچاق سودآور آن به کشورهای عربی، بیابان های باز و پهناور جنوب به ویژه دشت های جنوبی استان فارس را جولانگاه شکارچی‌یان و قربانگاه هوبره‌ها کرده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا،هوای ملایم و معتدل جنوب و زمستان هایی که گرمای دلخواه و دلپذیری دارند هزاران مرغ مهاجر را از سرمای سخت سیبری به سمت سرزمین‌های پایین تر کوچ می دهد. این پرندگان مهاجر، پاییز پرمخاطره ای دارند. جمعیت زیادی از انواع پرندگان از قبیل، شاهین، قرقی، فلامینگو، حواصیل، غاز خاکستری، اردک بلوطی و هوبره به طرف آبگیرها، دریاچه های فصلی، نقاط معتدل و هوای مطبوع دشت های جنوبی ایران پر می گشایند.

استان‌های جنوبی ایران بهار زود هنگامی دارند. در سال‌هایی که باران گوارای آبان، زمین گرم جنوب را آبستن بهار می‌کند، هنوز ماه دی فرا نرسیده است که دشت و صحرا از روییدنی ها و رُستنی ها سر به سبزه برمی دارد. این محیط مساعد بستر مناسبی است که فراری‌های روسی در پناه بوته‌ها و زیر آفتاب دلکش گرمسیریِ آن، سر در آغوش هم گذاشته، نغمه عاشقانه نجوا کنند و تخم بگذارند. هزاران نوزاد مهاجر در استپ‌های جنوب و در حاشیه رودخانه‌های فصلی و تالاب های شور و شیرین آن، چشم به جهان می گشایند.

جدا از شکار و تجارت گوشت غاز و مرغابی در استان های شمالی و زنده گیری شاهین و انواع پرندگان شکاری در سواحل و پس کرانه های خلیج فارس، سرنوشت غمناک و فاجعه باری، دامنگیر هوبره، عروس صحاری جنوب شده است. فرهنگ مردود و رسوم غلطی که از گذشته های دور در بین اعراب سواحل جنوبی خلیج فارس وجود داشته و دارد باعث شده است که پرورش و نگهداری شاهین جهت شکار و زنده گیری حیوانات و پرندگان دیگر به یک تفاخر تاریخی و تفریح ثروتمندان لذت‌جوی عرب تبدیل شده باشد. از زمان تصویب قوانین مربوط به ممنوعیت شکار و جلوگیری از مسافرت اعراب شکارچی به خاک ایران، گویا کار برای آنان ساده تر و سهل تر شده است.

عده ای منفعت طلب و سودجو که اهمیت محیط زیست، نگهداری از حیوانات نادر و گونه های کمیاب جانوری در عرف و فرهنگ آنها جایگاهی ندارد، در بیابان ها و دشت های جنوب تله گذاری و اقدام به زنده گیری هوبره می‌کنند. زنده گیری هوبره و قاچاق سودآور آن به کشورهای عربی، بیابان‌های باز و پهناور جنوب به ویژه دشت های جنوبی استان فارس را جولانگاه شکارچی ها و قربانگاه هوبره ها نموده است. هوبره پرنده ای بیآزار، زیبا، خوشخرام و دیر پرواز است. به علت آنکه پیش از پرواز مسافت زیادی را راهپیمایی می کند تله گذاری و محدود کردن مسیر عبور پرنده برای سودجویان چندان دشوار نیست. گستردگی تله ها و نامساعد شدن وضعیت جوی باعث می شود که شکارچی ها در مواقعی نتوانند در فرصت مناسب به تله ها سرکشی کنند. در این گونه موارد بسیار اتفاق افتاده است که هوبره ها طعمه روباه و شغال شده یا از سرمای شب هنگام در اسارت تله، تلف شده باشند. آن تعداد از هوبره ها که در زمان اسارت زنده می مانند با لطایف الحیلی به وسیله لنج های تجاری به آن سوی آب و بیشتر به کشورهای قطر و امارات متحده قاچاق شده و به عبارت بهتر به سلاخی فرستاده می شوند.

دلگیرتر از اسارت میهمانی رعنا و زیبا که از روسیه به ایران پناه آورده است، سرنوشت تلخ و دردناکی است که هوبره ها در کشورهای عربی به آن گرفتار می شوند. عرب ها هوبره را به پرواز درمی آورند و شاهین دست آموز را به تعقیب آن می‌فرستند. جنگ و گریزی مرگ آور در آسمان رخ می دهد و اسرای روسی _ ایرانی یکی پس از دیگری به خاک می افتند و در خون می‌غلتند. تمام این تراژدی غم انگیز از روسیه تا سواحل جنوبی خلیج فارس برای چند دقیقه لذت یک متمول نادان عرب است که تفریح قرن بیست و یکمی اش را تخریب محیط زیست و کشتار پرندگان در خطر انقراض قرار داده است. از اعراب که خوی بادیه نشینی و اخلاق غیرمدنی دارند ارتکاب چنین جنایتی دور از انتظار نیست ولی بسیار تأسف بار است که فرزندان جنوب ایران که به خونگرمی و مهمان دوستی شهرت ملی دارند میهمان‌های روسی خود را اسیر کرده و بغل بسته به اعراب بفروشند.

Related posts

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *